Jogoo alianguka magoti. Aligundua makosa yake. Kiburi chake kilikuwa kimevunja nyota na mwezi. Alimwomba Mbu radhi, halafu akanza kuimba wimbo mpya – wimbo wa unyenyekevu na upendo.
“Namlilia Mwezi, ayame tena! Namlilia Jua, iangaze tena! Mimi si mungu, ni mtumishi tu. Nitaamsha upendo, sio kiburi tena.” hadithi ya jogoo wa ajabu
Hadithi ya jogoo wa ajabu haiishi kamwe. Inaishi katika kila asubuhi, katika kila sauti ya kukurukoo, na katika mioyo ya watoto wanaotazama angani wakijiuliza: “Je, jua lingekuwepo kama hakuna jogoo?” Jogoo alianguka magoti
“Kukurukoo… kumekucha? La, si kumekucha bado. Lakini nitawafundisha heshima, kwa wanyama wasio na adabu!” Alimwomba Mbu radhi, halafu akanza kuimba wimbo mpya
Kuanzia siku hiyo, ukimwona jogoo akichomeka kichwa chake na kupiga “kukurukoo” mapema asubuhi, kumbuka kuwa yeye si mwenye jua – ni mwalimu wa wakati. Wanasayansi wanasema kwamba jogoo huanza kuimba kwa sababu ya mwanga wa asubuhi unaogusa ubongo wake. Lakini wale wanaoamini hadithi ya jogoo wa ajabu wanajua ukweli mwingine: sauti yake ni kumbukumbu ya usiku ule mwezi ulipopasuka na dunia ilipojifunza unyenyekevu.
Mwisho.
Jibu ni ndiyo. Lakini bila jogoo, asubuhi isingekuwa na tamasha la sauti ya uhai.